Zgodnie z niepisaną tradycją Oliwkowa zagadka została rozwiązana błyskawicznie. Jeżeli macie ochotę spróbować własnych sił i wcielić się w ZagadkoTwórcę, to chętnie zamieszczę je w Oliwkowie do rozwiązania :)

Tymczasem oto podsumowanie sherlockowych zmagań od autora zagadki, Sewe:

Nasz Orzeł Lakota to ma naprawdę dar odgadywania nieodgadnionego. Żadna tajemnicza zagadka chyba nie jest mu się w stanie oprzeć. Kiedy Flynn zaczął szykować dodatkowe podpowiedzi , Orzeł niemal w samo południe, podał prawidłową odpowiedź.

Szczególne wyróżnienie przyznaję Beacie (co to zawsze z Orłem kopie kruszy o prym pierwszeństwa w rozwiązywaniu zagadek), która dziś troche się spóźniła, ale cudownie opisała podpowiedzi z zagadki:)

W imieniu Flynna i swoim serdecznie gratuluję mu błyskotliwości i szybkości z jaką rozwiązał zagadkę. Julia także dzielnie prowadziła swoje poszukiwania. Myślę, że list Flynna przyniesie jej odpowiedź na pytanie co Gniezno ma z tym wspólnego.


Skradziony rękopis – rozwiązanie zagadki

Drogi Holmesie i Watsonie.

Serdecznie Wam dziękuję za odnalezienie zaginionego dzieła!!! Jest to jedno z najznamienitszych dzieł literatury średniowiecznej, a w szczególności brytyjskiej. Dzieło to jest cennne, mimo, że autor spisywać je zaczoł podczas odbywania wyroku za kradzieże i morderstwa. Ów Nieszczęśnik, to nazwisko przetłumaczone z francuskiego. Istnieją różne wersje jego pisowni, np. Maillorie i Maleore. A jest to Sir Thomas Malory (ur. ok. 1405, zm. 14 marca 1471) – pisarz angielski, autor romansu rycerskiego Śmierć Artura (Le Morte d’Arthur), stanowiącego kompilację legend o królu Arturze. I to właśnie to dzieło zostało skradzione z naszej Biblioteki Metropolitarnej.

Niewiele jest informacji na temat życiorysu Malory’ego. Prawdopodobnie pochodził z Newbold Revel w Warwickshire. Wiadomo na pewno, że był rycerzem i więźniem, a odautorski opis siebie samego zawarty w kolofonie Śmierci Artura może sugerować, że był również księdzem. Uważa się, że został pasowany na rycerza w 1442 roku, co umożliwiło mu wejście w skład angielskiego parlamentu, jako przedstawiciela Warwickshire w 1445 roku. Prawdopodobnie w 1450 roku zszedł na drogę zbrodni, był oskarżony m.in. o gwałt, morderstwo i kradzieże.

Prawdopodobnie był więziony w londyńskim Newgate w latach pięćdziesiątych XV wieku i tam właśnie rozpoczął spisywanie legend o królu Arturze i rycerzach okrągłego stołu, nadając im pierwotnie tytuł The Book of King Arthur and His Noble Knights of the Round Table. W czasie Wojny Dwóch Róż był prawdopodobnie stronnikiem Lancasterów. Jego dzieło zostało opublikowane przez Williama Caxtona pod tytułem Le Morte d’Arthur w 1485 roku. Malory napisał, iż skończył utwór w dziewiątym roku panowania Króla Edwarda IV, czyli około roku 1470.
Przejdę teraz do wyjaśnienie podanych przeze mnie wskazuwek:

- Ma ono istotne znaczenie dla pewnego trwającego od wieków sporu. – wciąż przecież trwa spór o święty Gral

- dzieło, które skradziono podczas włamania powstało na podstawie anonimowego rękopisu. Są jednak pewne przypuszczenia co do jego tytułu i autora. (ten anonimowy rękopis to podobno "Parzival" Wolfganga von Eschenbacha z 1205)

- wiąże się ono z legendami o 3 rycerzach – Legendy arturiańskie opowiadają, że Św. Graal został odnaleziony przez “rycerza bez skazy” czyli Galahada . Dostąpił on tego zaszczytu wraz z dwoma innymi rycerzami (z Sir Parsirfalem i z Sir Borsem). Według legend arturiańskich mag Merlin w czasie największej chwały królestwa Artura - nakazał rycerzom Okrągłego Stołu poszukiwanie najcenniejszego przedmiotu w świecie czyli Graala. W legendzie rycerze Galahad, Bors i Parsirfal po wielu niebezpiecznych przygodach odnaleźli kielich. Galahad pełnił obowiązki kapłana św. Graala. Odmówił on modlitwę dziękczynną i podał pozostałym rycerzom kielich aby Ci się z niego napili. Rycerz Galahad umarł chwilę po tej sytuacji. Sir Bors powrócił do zamku Camelot i opowiedział wszystkim o tej przygodzie. Parsirfal zamieszkał wraz z swoją ukochaną w zamku Tintagel.

- wiaże się z legendą rozpowszechnioną przez pewnwgo bardzo znanego naukowca: Istnieje jednak druga legenda - propagowana przez Ericha von Danikena, która jest również powiązana z rycerzem Parsirfal (Perceval). Perceval nie jest postacią zmyśloną w XI wieku naprawdę żył ktoś taki jak Perceval. Podróż naszego rycerza nie obejmowała tylko Wielkiej Brytanii i Francji, odwiedził on min. Niemcy, Hiszpanie, Portugalie i Włochy. W jego przygodach można odnaleźć zapis : “Natrafiłem na strażników Graala , są to wielcy mnisi z mieczem przy pasie zwanymi Templeisen” Templeisen to najprawdopodobniej Templariusze.

- mowa w niej o dwugłowym potworze: Parsirfal opisuje Św. Graala: “dwugłowy twór z dwoma przewodami z głowy do penisa”.

- pewna księga w ten sam sposób opisuje zupełnie coś innego: Dziwnym zbiegiem okoliczności w “KSIĘDZE ZOHAR” Arka Przymierza opisywana jest prawie identycznie czyli jako dwugłowy stwór z przewodami z głowy….

- stróże heretycy też mają dużo wspólnego z tematem zaginionego dzieła: Wspomniani wczesniej Templariusze. Pretekstem do rozwiązania zakonu Templariuszy był fakt że są heretykami. Patrząc pod wpływem historii ówczesnemu królowi Francji pasowało odwołać templariuszy, ponieważ skarb państwa był pusty a z templariuszami wiązane są wielkie majątki ziemskie. Oskarżenie o herezje bardzo pasowało królowi, tym bardziej, że oskarżenia te wcale nie były tak bezpodstawne - ponoć templariusze oddawali hołd przeróżnym głowom - wg niektórych te głowy symbolizowały głowę Jana Chrzciciela.

- do tematu dzieła prowadzą także dwaj Bogowie: Kolejnym naszym tropem jest słynny zakon Katarów który uznawał dwóch Bogów: Boga dobrego (duchowego) i Boga złego (materialnego). Otóż wg Katarów Bogiem złym był Bóg w którego dziś wierzą chrześcijanie, ponieważ to podobno właśnie on stworzył świat i wszystko wokół niego - czyli to co powoduje zło na świecie. Jezusa oni uznawali jako proroka, ponieważ miał on niby ukazać że ludzie się mylą co do Boga. Katarzy twierdzili, że kościół jest przejawem Ziemskiego zła, gdyż to właśnie kościół zmienił historie Jezusa na taką jaką dziś znamy. Katarzy nie uznawali dziewictwa Maryi, uznawali ją za kobietę bardzo pobożną, ale nie uznawali jej dziewictwa - uznawali ją za symbol płodności i macierzyństwa. Katarzy byli podobno w posiadaniu Św. Graala - według niektórych miały to być dowody na to, że kościół rozszerza nieprawdę odnośnie Jezusa.

Katarzy uznawali pobyt na Ziemi za swego rodzaju pokutę bądź klątwę, mieli oni swym życiem udowodnić, że zasługują na życie w świecie duchowym - za swe ideały byli gotowi zginąć. Katarzy byli atakowani przez krzyżowców min. W twierdzy Montsegur około 1244r. po to by Ci wyparli się swych poglądów. Katarzy w ramach kapitulacji mieli przyznać, że kościół jest jedynym przedstawicielem boga na Ziemi - w przeciwnym wypadku mieli zginąć. Katarzy poprosili o kilka dni do namysłu. Te dni były dla katarów dniami świątecznymi - tzw. dniami Graala.

Przekazali oni wówczas Graala templariuszom (bo tylko ten zakon im potajemnie pomagał). Od tego czasu przypisuje się posiadanie św. Graala templariuszom. Niektórzy pisarze jak Peter Berling uznają, że święty Graal to dzieci które mają połączyć i pogodzić świat Islamski i chrześcijański. Katarzy uznając swą religie po świętach Graala - nie poddali się. Ówczesną Święta Inkwizycja nakazała spalić wszystkich Katarów na stosie, dla przykładu aby inni nie kwestionowali praw kościoła.

- temat dzieła można odnaleść w Gnieźnie: Motyw świętego Grala został przepięknie wykorzystany na ołtarzu w parafi Błogosławionego Radzyma Gaudentego w Gnieźnie.


Pozdrawiam serdecznie
Wielki Bibliotekarz
Flynn Carsen

ps
Flynn Carsen – postać z filmu „Bibliotekarz – tajemnica włóczni”, z 2004 roku, grał go Noah Wyle