Są takie filmy, które potrafią poruszyć i dotknąć człowieka bardzo głęboko, w samą duszę. Oglądałam ten film z przejęciem i wciąż o nim myślę.

To jest prawdziwa historia o tym, że życie potrafi być bardzo trudne, a jednak człowiek może sobie w nim dać radę – nawet jeśli jest kruchą trzynastoletnią dziewczynką, która samotnie wędruje przez pustynię.

Zacznę od początku:

Pustynia w Somalii, dziesiątki kilometrów od miast i dróg. I rodzina koczowników, którzy mają szałas kryty skórami, kilka kóz i kilkoro dzieci. Kiedy trzeba, składają namiot, zarzucają na plecy cały swój niewielki dobytek i wędrują dalej. Tam, gdzie będzie trochę jedzenia dla zwierząt i trochę wody.

Żyją na stepie, na pustyni, w pustkowiu, gdzie hula wiatr.

Nie ma szkoły, nie ma sklepów, nie ma pieniędzy ani elektryczności. Nie ma nic oprócz surowej ziemi i garstki ludzi i kóz. Córki w rodzinie zgodnie z tradycją zostają w wieku kilku lat obrzezane. Tylko taka kobieta ma szansę wyjść za mąż i być szanowana. Zabieg jest przeprowadzany za pomocą starej, brudnej żyletki. Nikogo nie dziwi specjalnie fakt, że jedna córek umiera po obrzezaniu, bo wykrwawia się na śmierć. Takie jest życie – twarde, surowe, bezlitosne i trzeba się po prostu do niego dostosować. Ten kto nie potrafi – ginie.

Pewnego dnia matka trzynastoletniej córki przedstawia ją obcemu mężczyźnie, który siedzi przy ich ognisku.

- Jutro wyjdziesz za niego za mąż – mówi matka. – On chce cię wziąć na czwartą żonę.

Dziewczynka mówi, że nie chce wychodzić za mąż, ale matka odpowiada, że nie ma wyjścia, bo mężczyzna dużo za nią zapłacił.

Córka postanawia więc uciec. Samotnie wędruje przez góry i pustynię. Cudem nie umiera z głodu i wyczerpania. Dociera do miasta, skąd krewni wysyłają ja do Londynu.

Tam przez przypadek zostaje zauważona przez słynnego fotografa i zaproszona na próbne zdjęcia. Wkrótce potem zostaje słynną modelką, która pozuje do fotografii i uczestniczy w pokazach mody.

To jest prawdziwa historia życia Waris Dirie, somalijskiej dziewczynki z pustyni, która została modelką, a potem napisała o tym książkę.

Film jest zrealizowany w prosty, ale sugestywny sposób. Poczujecie suchość tej pustyni i samotność głównej bohaterki. Jej imię oznacza w języku somalijskim Kwiat pustyni. Taki, który wyrośnie nawet w najtwardszej ziemi. I przeżyje każdą burzę. I wytrwa podczas największej suszy.

Zobaczcie ten film. On sprawi, że zapomnicie o własnych problemach. I na pewno spojrzycie na własne życie z zupełnie nowej, zaskakującej perspektywy.